Şiirler Beni Anlatır

Bu köşede zaman içinde bir şekilde rastlaştığım, sağa sola not ettiğim, en sevdiğim şiirler olacak.

Kayıp

Belli ki her bir şiirin içinde

kendimden bir şeyler bulmuşum,

bir vakit.

Belki sen de bulursun.

Beni bulsana…

Merve Özgünlü

Bu şiiri yıllar önce tesadüf eseri bulup sonra kaybetmiştim. Sonra yine karşıma çıktı ilginç bir şekilde. Okurken aynı şekilde derinden etkiledi beni. Hatta dejavular yaşadım ilk okuduğumda. Tuhaftı…

Sana Büyük Bir Sır Söyleyeceğim Zaman Sensin

 

Sana büyük bir sır söyleyeceğim zaman sensin

Zaman kadındır gönlü çelinsin ister zaman

Oturulsun ister eteklerinin dibinde

Sökülmeye hazır bir giysi gibidir zaman

Upuzun bir saç gibi

Taralı

Sanki solukla buğulandırılıp silinen bir ayna

Zaman sensin tan sökerken uyuyan ve ben yanı başında ayakta.

Bir bıçağa benziyorsun sen sanki gırtlağıma saplanan

Ah dile getiremediğim geçmek bilmez bu zaman azabı

Pıhtılaşmış bir kan gibi mavi damarlarda duran ve artık dolaşmayan

Ne beter bir şey bu sonu gelmez doyumsuz arzu

Seyrederken seni odada daha beter bir şey yok sana susamaktan

Ama biliyorum bu büyüyü bozmamak gerek

Daha beter çünkü seni içimde bir yabancı gibi hissetmek

Sana erişememek

Düşüncelerim başıboş yüreğim başka yüzyıllarda çoktandır

Tanrım sözcükler ne kadar yüklü böyle işin aslı da bu

Aşkım hazzın ötesine taşınmış dokunmakla da erişilmez bugün ona

Vuruyorsun bir saat gibi şakaklarımda

Duraksayarak gelir ve tenime dokunur ayak seslerin

Boğulmuyorsam eğer bil ki nefesindendir.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim her söz

Dilenci bir kadına benziyor dudaklarımın arasında

Acınacak her şey ellerine yaraşmaz kararan bir şey bakışlarının altında

İşte bundandır sık sık seni seviyorum deyişim

Takamayışımdandır yeterince parlak bir kristal cümleyi boynuna

Bu kaba konuşmam kırmasın seni bir basit sudur o

Ateşin içinde tatsız bir gürültü çıkaran.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim bilemiyorum

Sana benzeyen zamanlardan söz açmayı

Bilemiyorum senden dem vurmayı öykünüyorum yalnızca

Hani bir tren garında o uzunca el sallayanlara

Trenler çekip gittikten sonra

Hani akan gözyaşlarının ağırlığından bilekleri çaresiz kalanlara.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim korkuyorum senden

Korkuyorum akşamüstleri seni pencereye yönelten şeylerden

Jestlerden korkuyorum söylenilmedik şeylerden

Çabuk geçen zamandan, yavaş geçen zamandan, senden korkuyorum

Ölmek daha kolaydır sevmekten

Ben de bu yüzden yaşamak için yırtınıyorum

Sevgilim.

Louis Aragon

23 Ağustos 2013, telefonumdan…

Bu şiiri ilk kez Beni Unutma filminde duymuştum… Sonra o filmi birkaç kez daha izledim. Bence Türk filmleri arasında özel bir yeri var.

Neredeyse Eksiksiz

Biliyorsun, ölüm diye bir şey yok, diyor adam kadına.
Biliyorum, evet, artık öldüğüme göre, diyor kadın,
İki gömleğin de ütülendi, çekmecede,
Sadece küçücük bir gül benim özlediğim.

Yannis Ritsos

Bu şiiri ilk kez üniversite yıllarımda, benim için çok çok değerli olan Gürkan Doğan Hocamdan duymuştum. Sonra unuttum. Bir türlü anımsayıp bulamadım. Kendisine sormuştum birazcık sözlerini mırıldanıp. Hatırlamış ve hatta sormuş olmama çok şaşırmıştı. Google’a yazınca yazarını bulamadım ama…

16 Ağustos 2013

Gözlerimi kapatınca

Gözlerim kamaşıyor

Kör olmamak için

Açıyorum gözlerimi

Yalnız Bir Opera, herkesin okuması gereken bir şiir. Herkes bulur bir şeyler; biraz ondan, biraz kendinden. 
Bu şiiri ilk kez dinlediğimde henüz lisedeydim, lisenin başları hatta. Radyoda muhteşem bir sesten dinledim, vuruldum o an. Annemin evindeydim. Sonraları kendi evim olmuştu; annemin evi, çocukluğum sadece tatil günleri uğradığım bir konak olmuştu çünkü.
Gecenin bir yarısı bir köşeye çekilmiş telefonumdan radyo dinliyordum. Alelacele birkaç sözünü not edebilmiş, sonraları Murathan Mungan’a ait bir şiir olduğunu öğrendiğimde mutlulukla tebessüm etmiştim.
Henüz Mungan’ı tanımıyorken bile bu şiirine âşık olmuş olmak bana tatlı bir gurur yaşatmıştı…
Uzun kısmını formatta sıkıntı olduğu için henüz ekleyemedim: Yalnız Bir Opera
Bu şiirin en sevdiğim kısmı ise:
kış başlıyor sevgilim
hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor
bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
oysa yapacak ne çok şey vardı
ve ne kadar az zaman  
kış başlıyor sevgilim
iyi bak kendine
gözlerindeki usul şefkati
teslim etme kimseye, hiçbir şeye
upuzun bir kış başlıyor sevgilim
ayrılığımızın kışı başlıyor
Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.
Neden bu kısmı sevdim, biliyor musun?
Çünkü…
Ayrılığın yüzü soğuktur sevgilim. Takvimler hangi mevsimi gösterirse göstersin, ayrılığın mevsimi her daim sonbahardan kışa doğrudur. Sen beni sonbahardan kışa terk etme. Kışın çok üşürüm ben. Beni üşütme.
Sen beni baharda, yazda terk etme. Baharı yazı aşk kokar buraların. İyisi mi gel sen beni yazın da terk etme.
Bana “kendine iyi bak” deme. Bilirim ki bir veda sözüdür bu. Oysa ben sensiz kendime bakamam bile. Bana “kendine iyi bak” deme. Beni terk etme.

Özdemir Asaf Uykusuzluk şiiri. Çoğu şiirine âşığım ya bu adamın! Fakat bu şiirin bazı satırlarında ben gizliyim sanki. Bir şair olsam kesinlikle Özdemir Asaf olurdum. Sevdiğim diğer şiirlerini de zamanla paylaşırım. Belki ileride kendi sesimden…
En çok hoşuma giden kısmı burası oldu:
Sanki ona bir zaman
Hadi minderden in dendi,
O da şimdi, yola çıkıp bir duygudan
Pencerenin dışında duran
Bir geceden indi, odaya girdi
Dedi:
Hadi şimdi sen de in uykundan. 
Neden burasını sevdim peki?
Bir kere uyandıysak o derin uykudan sevgilim, ikimizi de uyku tutmaz birlikte uyumadan.





Uykusuzluk 

uykusuzluk ve pencerede bir kedi
gece boyu hiç konuşmadan durdu
yağmurlar yağdı, dindi
pencerede hep kedi
ne geceye girdi, ne uyudu
baktı, baktı, baktı
belli değildi doğmadığı, doğduğu

sanki ona bir zaman
hadi şimdi, yola çıkıp bir duygudan
pencerenin dışında duran
bir geceden indi, odaya girdi
dedi
hadi şimdi sende in uykudan

sevdi mi, sevmedi mi, belli etmedi
sürdürüp suskunluğunu
yeni huysuzluğu besledi
aaaa
kedi bu uykunun içindeydi

ankara yolundaydı bir gece
bir gün marmaris yolundaydı kedi
bütün uyku kapılarının önündeydi
mırmırları, tırmalamalarıyla
bir kadının düşlerindeydi
ve bütün hırçınlığıyla
anılarının önündeydi.

Özdemir Asaf

Yön

Sen bana bakma,

Ben senin baktığın yönde olurum.

Özdemir Asaf

Özdemir Asaf’ın kısacık cümlelere sıkıştırdığı o derin anlamları seviyorum. Kısa yazmak zor iştir; çünkü insan ömrü boyunca hep kendini anlatmak için didinmiştir. Bu şiirde gizli aşkı, sevdayı, hayranlığı, fedakârlığı ve daha bir sürü şeyi gördüğüm için seviyorum.